اللغة |
عربي |
---|---|
العنوان |
حاشيه وافيه الاصول (شرح وافيه الاصول) (از: محمدمهدي بن مرتضي طباطبايي بحرالعلوم (1155-1212ق)) |
شماره بازیابی: 8936/4
شماره مدرک کتابخانه مجلس: IR10-19091
زبان اثر: عربي
عنوان و نام پديدآور: حاشیه وافیه الاصول (شرح وافیه الاصول) [نسخه خطی]/ از: محمدمهدی بن مرتضی طباطبایی بحرالعلوم (1155-1212ق)
کاتب: خلیل بن حاجی ابراهیم زاهد تبریزی
تاریخ کتابت: سهشنبه صفر 1233ق.
نام خاص و کميت اثر: 60پ – 141ر.
قطع: 194، یک برگ، 15/4*20/7، 21-23 سطر، 10*15/5.
يادداشتهاي کلي: نوشته شده در 1186ق.
آغاز، آغازه، انجام، انجامه: 1الحمدلله رب العالمین و الصلوه و السلام علی محمد و آله اجمعین و الله المستعان و علیه التکلان. اللفظ ان استعمل فیما وضع له فحقیقه فجعل المقسم مطلق اللفظ المتناول للمفرد و المرکب.
2ادعا ان زیدا من افراد الاسد مبالغه فی دعوی الشجاعه کما فی الفرق بینهما.
3و قد وقع الفراغ من تحریر هذا الکتاب بعون الله الملک الوهاب یوم الثلاثا من شهر صفر المظفر علی ید الاقل خلیل ابن ابراهیم زاهد التبریزی اصلا و النجف مسکنا و مولدا و مدفنا انش [ان شاءالله] قد تم فی سنه الف و ماتین و ثلاثه و ثلثین و الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و اله الطیبین الطاهرین.
تزئینات متن:عناوین و نشانیها شنگرف.
رکابه نویسی:دارد.
نوع کاغذ:فرنگی نخودی آهار مهره. دارای چند نوع تهنقش با تصویر اسب مزین و علامت VG و علامتهای AL و PAKADISO.
تزئینات جلد:طبله اول تیماج مشکی ضربی با ترنج و سر ترنج و جدولهای گرهی. طبله دوم تیماج قهوهای ساده. قطر: 2/8.
اوایل نسخه با علامت بلاغ مقابله.
در صفحه آغازین نسخه فهرست رسالههای مجموعه.
بالای همه صفحات (تا برگ 142) عبارت «بسم الله تعالی» نوشته شده است.
جزوها در هر دو بخش 8 برگی.
بخش اول دارای نشان صحاف در گوشه سمت راست بالای ورق وسط هر جزو (به صورت خط کوچک اریبی که با خط زن یا قلم آهنی کشیده شده و جز در برابر نور قابل تشخیص نیست).
در برچسب کاغذی عطف نام نسخه به این صورت آمده است: «فوائد بحرالعلوم و استصحاب و شرح وافیه و دره النجفیه» اما در لبه پایینی نوشته شده: «رساله حقیقه مجاز».
2در حاشیه تصحیح شده.
ماخذ فهرست: جلد 1/29، صفحه 393-394.
به دلیل آن که مولف در مقدمه نام خود را نیاورده، در شناسایی این کتاب بسیاری از فهرستنگاران دچار اشتباه شدهاند که میباید این موارد را اصلاح کرد:
1. با نام حاشیه معالم الاصول محمدتقی بن محمد برغانی قزوینی (1264ق)، در مرعشی، 12/ 91 – 92 و 30/ 35؛ عکسی مرکز احیاء، 4/ 396؛ گلپایگانی جدید، 3/ 1552؛ دهگان اراک، 1/ 131؛ قمر بنی هاشم دامغان، 86 و التراث العربی المخطوط، 5/ 29. دلیل این انتساب ظاهرا آن است که نسخه ش 1/ 4513 مرعشی به خط محمدتقی برغانی است. نسخه مرعشی در پنجشنبه 20 محرم 1245ق نوشته شده که آن را هم تاریخ تالیف کتاب دانستهاند در حالی که بسیاری از نسخههای ذکر شده در بالا پیش از این تاریخ کتابت شدهاند.
2. نسخه ش 2/ 46 لغتننامه دهخدا به اشتباه حاشیه المعالم آقا جمال خوانساری دانسته شده است.
3. با نام اصول الفقه از سید صدر اصفهانی، در سپهسالار، 3/ 154.
4. با نام حاشیه شرح مفتاح العلوم از محمدمهدی طباطبایی، در مرعشی، 30/ 176 – 177.
5. با نام اصول الفقه از محمدباقر بن محمدتقی شفتی (1260ق)، در گلپایگانی جدید، 1/ 394 – 395.
6. با نام شرح قوانین المحکمه از ناشناس، در گلپایگانی جدید، 5/ 2649.
7. و چند نسخه ناشناخته و مجهول در آستان قدس، 16/ 515 – 516 (حاشیه در اصول)؛ ملی تهران، 11/ 35 (حقیقت شرعیه یا حقیقت و مجاز)؛ مجلس، 17/ 287 (حاشیه بر کتابی در اصول فقه)؛ فهرست دائره المعارف بزرگ، 2/ 75 (حاشیه اصولیه)؛ سریزدی، 1/ 93 (حاشیه الوافیه) و ملی فارس، 1/ 104.
يادداشتهاي مربوط به مشخصات ظاهري اثر: نوع خط:نسخ.
يادداشتهاي مربوط به نسخه موجود: 1نسخه کامل است.
مشخصات اثر: یادداشتهای تملک:
متن يادداشت:
در صفحه آغازین نسخه تملک مدرس رضوی.
خریداری شده در تیر 1323ش.
يادداشت عمليات: پس از انجامه، کاتب 4 بیت شعر هم نوشته که بخشی از آنها محو شده است و خوانده نمیشود.
يادداشتهاي مربوط به نمايه ها، چکيده ها و منابع اثر: نک: ذریعه، 6/ 23 و 7/ 51 و 14/ 167 – 168؛ کشف الحجب و الاستار، ص 191؛ التراث العربی المخطوط، 5/ 48 – 49؛ در دنا، 10/ 975 – 981 نسخههای این کتاب با الوافی فی شرح الوافیه محسن اعرجی کاظمی (1227ق) به نادرست ذیل یک عنوان معرفی شده است.
يادداشتهاي مربوط به خلاصه يا چکيده: حاشیه مبحث حقیقت و مجاز وافیه الاصول عبدالله تونی (1071ق) است.
صحافي شده با: فوائد الاصولیه/ محمدمهدی بن مرتضی طباطبایی بحرالعلوم1032594
موضوع (اسم عام يا عبارت اسمي عام): اصول فقه
محل و شماره بازیابی: 126641
اللغة |
عربي |
---|---|
العنوان |
حاشيه وافيه الاصول (شرح وافيه الاصول) (از: محمدمهدي بن مرتضي طباطبايي بحرالعلوم (1155-1212ق)) |